ماه طلعت (زن اديب چهار محال) فرزند محمد بيك و نوه محبعلي بيك (که در زمان نادرشاه افشار در قریه شهرک ساکن و مقیم گشته است) ملقب به خانم كوچك تاج الدوله و متخلص به خان صاحب كتاب گرانقدر مخزن الدرر (ميرزا نورا… عمان ساماني) در شرح حال وي چنين مينويسد:
خان مخدرهاي بوده فصاحت و بلاغت توامان و مصدره اعجوبه و نادره نسوان زمان. انعمتها صبيحت مليحت ناطقه عدت من الاخيار و الاحرار. هاجر فطرتي و خدارت و طهارت آستين مريم طينتي دامن پاكش مرشح به صفوت كانت من القانتين. آفتاب جمالش خلوت نشين پرده حجاب و شعشه جمالش پرده جمال آفتاب. در مقبوليت چون پرده گيان حجله طبع دانشمندان بلكه در لطافت و پاكيزگي صد چندان. توصيف جمالش را اين شعر آبدار مذكور زبان آن روزگار. مصرع كانجا به عاريت بود اين خانه مستعار.
العربيت لها عزت جر تحت شعر كانها يتلج صبح تحت جنح مساء
در يكتايي سه خواهرش تلميذانه به دو زانو و در دانايي پنجمين چهار بانو چون پرده بر چيدي در خاطر نقش بستي كه بهشتي است آراسته و چون خراميدي در دل نشستي كه قيامت برخاسته در ساحت حدود خود رايت جلالت و فصاحت فراخته و مستمعين را مصداق اين ابيات ابيات حسن شاه خاتون را گوشزد جان ميساخته:
من آن زنم كه همه كار من نكوكاريست به زير مقنعه من بسي كله داريست
نه هر زني به دو گز مقنعه است كدبانو نه هر سري به كلاهي سزاي سرداريست
درون پرده عصمت كه جايگاه من است مسافران صبا را گذر به دشواريست